”آن دسته مفاهیم، نظریه ها و گزاره های علمی و معرفتی از ارزش و اعتبار تولیدی برخوردارند که محصول پژوهش علمی و یا ذهن مکاشفه ای خود نویسنده هستند و به جایی ارجاع یا رفرنس نداده اند. روایت محض و یا مونتاژ آثار علمی و معرفتی دیگران، هر چند بجای خود ارزشمند است، ولی تولید علم ناب محسوب نمی شود..“

– دکتر محمدرضا حافظ نیا

”نقد علمی، یعنی نقدی مستند و مستدل و منصفانه. بدین معنی که مغایرت ادعای گزاره ها و نظریه های علمی با واقعیتها و حقایق جهان را بطور مستند و مستدل و با رعایت بیطرفی بیان می کند و بدین ترتیب به تصحیح و تکامل علم و معرفت بشری کمک می نماید.“

– دکتر محمدرضا حافظ نیا

”چه خودکامگان بی خردی هستند آنهایی که بر من چنگ می اندازند. آنها نمی دانند که من سالهاست به این شیوه نادرست آنها خو گرفته ام. اینگونه افراد عرض خود می برند و زحمت دیگران می دارند و ره بجایی نیز نمی برند“

– دکتر محمدرضا حافظ نیا

”تجارب سیاسی/ اجتماعی بلند مدت من نشان می دهد که گاهی اوقات دلسوزی زیاد نتیجه معکوس دارد، زیرا افراد دردمند به شعور لازم نرسیده و از آن استقبال نمی کنند. برخی از مردم نیز در برابر دلسوزی زیاد از خود واکنش تند و خشن بروز می دهند. برخی از آنها نیز از دلسوزان طلبکار تر می شوند. تجربه به من آموخته است که دلسوزی باید متناسب با سطح شعور و ادراک نیاز، و ابراز تمایل افراد باشد“

– دکتر محمدرضا حافظ نیا

”در دموکراسیهای رایج و تجربه شده در جهان از هر نوعی، بنظر می رسد بخش عمده ای از مردم به خود حق می دهند حتی بطور مکرر گول بازیگران سیاسی و کانگسترهای قدرت را بخورند و از آن لذت نیز ببرند. باید دید مشکل این پارادکس در کجاست؟“

– دکتر محمدرضا حافظ نیا

”تقلیل و تطبیق خود با پارادایمها، گفتمانها و الگوهای نظری و عملی رایج در جامعه هنرمندی لازم دارد. این فرایند یکی از دشوارترین ها در تاریخ زندگی متفکرین، صاحبنظران و دانشمندان برخوردار از ذهن واگرا، خلاق و نوآور می باشد.“

– دکتر محمدرضا حافظ نیا

حافظ نیا

”برخی بر من خرده می گیرند که چرا کم می خندم. احساس می کنم تا زمانیکه انسانها و ابنای بشر در شرایط فقر و رنج و ستم بسر می برند خنده توجیه و لذتی ندارد. به قول معروف ” من از بی نوایی نیم روی زرد  /  غم بی نوایان رخم زرد کرد “.خنده زمانی معنا دار و لذت بخش است که حکومتها و سیاستمداران حاکم بر جوامع به رنج زدایی، فقر زدایی و ستم زدایی از زندگی شهروندان خود (نه در مقام حرف، ادعا و عوام فریبی بلکه در مقام عمل و دلسوزانه) همت گمارند و بطور جدی اقدام کنند.“

– دکتر محمدرضا حافظ نیا

بحران کرونا و تحول مفهوم امنیت ملی و بین المللی

بحران کرونا و تحول مفهوم امنیت ملی و بین المللی 

دکتر محمدرضا حافظ­نیا؛ استاد گروه جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس

محمود نورانی؛ دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس

 

«ویروس کرونا» بزرگ‌ترین چالش و بحران جهان در ۷۵ سال اخیر است. هم اینک شرایط دنیا بدلیل گسترش روزافزون ویروس کرونا و عوارض ناشی از آن، به گونه‌ای است که تمام کشورها اعم از ضعیف و قوی و فقیر و غنی در گیر آن بوده و تلاش خود را جهت مقابله با این بیماری به کار گرفته‌اند.

با وجود این‌که کشورها و حکومتها در عرصه «امنیت ملی و بین المللی» خودشان را به ابزارهای گسترده‌ای مجهز ساخته‌ و برای مقابله با آن نظر به زمان و شرایط، راهبردهای موثری طرح‌ریزی می‌کنند اما گویا هر چه جهان به پیش می‌رود، به همان اندازه خطرها، چالش‌ها و تهدیدهای امنیتی ناشناخته نیز  بیشتر پدیدار می‌شوند و  شرایط خطرناک‌تری را برای حیات و بقای بشر به وجود می‌آورند.

بیشتر بدانید